Nederlands:



Ik wilde zo graag verlichting, rust en vrijheid, wilde weten wat goed was, het begrijpen. Ik werkte aan mezelf. Ik dacht dat, als mijn oud zeer was verwerkt, ik eindelijk klaar was.
Ik dacht voor alles te gaan, maar wilde uiteindelijk...niet meer strak of gespannen zijn en me prettiger voelen.
Ik dacht dat geen ik betekende dat ik als individu geen ik meer had.


Als het "ik" wegvalt, is het onmiddellijk duidelijk dat er niets is gebeurd, want er gebeurt sowieso niets. Alleen lijkt het zo in het verhaal.
Het is duidelijk dat ik nooit bestaan heb, dat alles alleen schijnbaar aanwezig is. Niets is vast. Het is er en het is er niet.
In dit alles is vrije wil doorzien als een illusie.

Het heeft niets te maken met de juiste levenswijze
Het is geen vrijheid zonder emoties of pijn
Het is niet iets wat je kunt bereiken
Het gaat over alles kwijtraken

Dit is niet weten, geen enkel houvast. Doen zonder ergens mee bezig te zijn. Alle richting verdwijnt. Dat wat ik (schijnbaar) doe is niet meer gekleurd door wat belangrijk leek.
Alles verschijnt: lopen, gedachten, een trein. Dat is het. Alles is simpel zoals het is. Fietsen langs de snelweg wordt alleen fietsen langs de snelweg. Niets veroorzaakt de verbaasde opwinding, het is er, voor niemand
Wat een woordeloos verwonderen, wat een vrijheid
Niets is nodig, niets hoeft ergens heen, want alles is het. Het is compleet in zichzelf, hoe het ook verschijnt. Dus er is geen begin, geen eind, geen oorzaak en gevolg, geen binnen en geen buiten, alleen in het verhaal.
Er is pijn en tegelijkertijd is het er niet. Onbegrijpelijk en tegelijk zo simpel en direct.
Wat een open en onverwoordbaar wonder.

Wat een teleurstelling voor degene die zoekt. In het schijnbare verhaal verandert niets. Spanning komt op of niet.
En toch is alles zo onbeschrijfelijk anders.




English:

I wanted liberation, rest and freedon so badly, wanted to know what was right, to understand. I was working on mysef. I thougt that, when I had processed my old pain, I was finally ready
I thought I went for everything, but still I wanted, at the end,...no tension and more space and relaxation.
I thought that no me meant that I as a person, had no me anymore.

When the "I" collapses, it is clear immediatly that nothing had happend, because already nothing is happening. It seems to happen only in the story. It is clear I never existed, that everything is only an appearance, nothing is solid. It is there, and it is not.
And with that the free will disapeared...

It has nothing to do with a way of life.
It is not freedom without emotions or pain
It is not something you can reach
It is about loss

This is not knowing, nothing to hold on. Doing without being busy with it. All direction is gone. That what I am (apparently)doing is no longer colored by what seemed to be important.
Everything appears: walking, thoughts, a train. that is it, simply as it is. Biking along a busy road is only biking along a busy road. Nothing causes the wonder and the quiet excitement, it is there, for nobody.
What a wordless wonder, what a freedom.
Nothing is needed, there is nowhere to go, because everything is it. It is complete in itself, however it appears.So there is no inside and no outside, no beginning and no end, no cause and effect., only in the story
There is pain and in the same time there is not. Incomprehensible and simpel and direct as well.
What an open miracle, and yet impossible to tell.

What a disapointment for the one who is looking. In the apparent story nothing changes. There is tension, or not.
And yet everything is so different, impossible to discribe.

Sorry for my English...
 

contact